Owczarek Belgijski Groenendaal

Głowa: Rzeźbiona, dość długa, sucha. Czaszka i kufa równej długości lub kufa odrobinę dłuższa od czaszki. Przełom czołowy umiarkowany, górna linia mózgoczaszki i kufy równoległe.
Nos: Czarny, nozdrza rozwarte.
Kufa: Średniej długości, zwężająca się stopniowo w kierunku nosa. Kość nosowa prosta, linie kufy i czaszki równoległe.
Uzębienie: Mocne, białe, równe zęby mocno osadzone w dobrze rozwiniętych szczękach. Zgryz nożycowy. Zgryz cęgowy dopuszczalny (preferowany przez przewodników stad owiec i bydła).
Czaszka: O średniej szerokości w stosunku do długości, czoło płaskie z lekko zaznaczoną bruzdą czołową. Linie czaszki i kufy równoległe.
Oczy: Średniej wielkości, nie wyłupiaste i nie osadzone głęboko, o kształcie zbliżonym do migdała, brązowe, możliwie najciemniejsze. Czarne obwódki oczu. Oczy skierowane prosto. Spojrzenie inteligentne i badawcze.
Uszy: Trójkątne, stojące, wysoko osadzone, proporcjonalne. Brzegi małżowiny zaokrąglone.
Szyja: Dość długa, umięśniona, bez wiszącego podgardla, poszerzająca się stopniowo w kierunku łopatek.
Ogon: Średniej długości, wysoko osadzony, mocny u nasady, nisko noszony, koniec u nasady lekko zakręcony na wysokości stawu skokowego. W ruchu ogon noszony wyżej. Nie może być zakręcony w kształcie haka ani skrzywiony.
Szata: Jednolita czarna maska obejmuje górne i dolne wargi, kąciki warg i powieki. Długość włosa, kierunek jego ułożenia są cechami różnicującymi powyższe cztery rasy. Wszystkie muszą mieć obfity, przylegający, dobrego gatunku, z wełnistym podszerstkiem. Dopuszczalna jest odrobina bieli na piersi i palcach.
Owczarek Belgijski Groenendael - Jednolity czarny.
Owczarek Belgijski Lakenois - Płowy z czarnymi końcami niektórych włosów, głównie na kufie i ogonie.
Owczarek Belgijski Malinois - Tylko kolor płowy z czarnym nalotem ( czarnymi końcami włosów ) i z czarną maską.
Owczarek Belgijski Tervueren - preferowany jest kolor płowy z czarnym nalotem (czarnymi końcami włosa) jako najbardziej naturalny. Płowy kolor powinien być ciepły - intensywny czerwony - nie jasny ani nie rozmyty.

ODMIANY:
SIERŚĆ DŁUGA (Groenendael i Tervueren) krótka na głowie, zewnętrznej stronie uszu i dolnej części kończyn, z wyjątkiem tylnej strony przedramienia, które od łokcia do nadgarstka pokryte jest długim włosem, tzw. frędzlami. Na reszcie ciała włos długi i gładki, dłuższy i bardziej obfity wokół szyi i przedpiersia, gdzie tworzy kryzę i fartuch lekko chroniony przez gęsty włos. Włos przy nasadzie ucha uniesiony, obramowujący głowę. Tylne kończyny pokryte długim gęstym włosem, który tworzy portki i bryczesy. Ogon pokryty długim włosem tworzącym pióropusz. Granice maski wyznaczają uszy, górne powieki i dolne wargi, musi być ona czarna.

SIERŚĆ KRÓTKA (Malinois) bardzo krótki na głowie, zewnętrznej stronie uszu i dolnej części kończyn, krótki na reszcie ciała, bardziej obfity na ogonie i dookoła szyi, gdzie tworzy kryzę, która zaczyna się u nasady uszu i rozciąga aż do gardła. Na końcach kończyn włos dłuższy.

SIERŚĆ SZORSTKA (Lakenois) charakterystyczną cechą tej odmiany jest szorstki, suchy i zmierzwiony włos. Długość włosa na całym ciele około 6 cm . Włos wokół oczu i na kufie musi być tak ukształtowany, aby głowa miała wyraz np. briarda, jednakże zarost na kufie jest obowiązkowy. Na ogonie nie może być pióropusza.

UWAGA: Zakazane jest mieszanie ras z wyjątkiem szczególnych przypadków dozwolonych przez Główną Komisję Hodowlaną.

Skóra: Elastyczna, ale nie luźna. Zewnętrzne błony śluzowe mocno wypigmentowane.

Wzrost: Pożądany wzrost dla psów 62 cm, dla suk 58 cm . Tolerancja wzrostu minus 2 cm w dół i plus 4 cm w górę.