Owczarek Belgijski Mailnois - polski.netscype.com

Wygląd: Głowa pięknie rzeźbiona, sucha, długa, ale bez przesady. Czaszka i kufa są tej samej długości. Kufa bywa nieco dłuższa. Uszy są trójkątne i stojące. Wysoko osadzone, o proporcjonalnej długości. Małżowina uszna dobrze zaokrąglona. Oczy średniej wielkości, nie wyłupiaste ani zbyt głęboko osadzone, nieco owalne, zwykle w kolorze ciemnobrązowym. Powieki czarno pigmentowane. Spojrzenie inteligentne, szczere, niekiedy pytające. Kufa średniej długości, zwężająca się stopniowo w kierunku wierzchołka nosa. Wargi wyraźnie zarysowane. Tułów mocny, bez śladów ociężałości. Klatka piersiowa nie za szeroka ani też nie wąska. Ogon dobrze osadzony, średniej długości, gruby u nasady; opuszczony, lekko wygięty ku górze, sięga stawu skokowego. Nawet gdy pies jest podekscytowany, ogon nie powinien zakręcać się powyżej linii grzbietu. Włos powinien być obfity, zwarty, z wełnistym podszerstkiem, zabezpieczającym psa przed kaprysami pogody. Włos jest krótki.

Umaszczenie: Płowe z czarnym nalotem (i czarną maską).

Charakterystyka: Niegdyś ceniono go za refleks i silny uchwyt szczęk. Dzięki odpowiedniej selekcji, cechy te zostały właściwie ukierunkowane. W efekcie zmianie uległa też psychika psa. Dziś można mówić o gryzieniu "sportowym", które nie ma nic wspólnego z gryzieniem ze strachu lub w obronie. Malinois nawet w pełnej akcji, posłucha komendy swego pana (czego nie można powiedzieć o molosach). Gdy wykonuje powierzone mu zadanie, mobilizuje całą energię, by wypełnić je jak najlepiej. Dlatego też nie znajdzie współczesnego języka z panem domatorem, który spokój domowego zacisza ceni ponad wszystko. Ten owczarek belgijski jest doskonały w wielu dyscyplinach sportowych (np. w agility, flyball).

Pielęgnacja: Nie nadaje się do miasta. Musi mieć ogród do dyspozycji. Potrzebuje dużo ruchu. Można go szczotkować, głównie po to, by sprawić mu przyjemność