Owczarek kataloński

Gos d'Atura Catalá
Katalońska nazwa owczarka brzmi Gos d'Atura Catalá

• pies ten po raz pierwszy ujrzał światło dzienne w Katalonii, w północnowschodniej górskiej części Hiszpanii. To tu od stuleci wykonywał swą ciężką pracę, strzegąc i pasając stada w trudnym, górzystym i skalistym terenie. Praca ta ukształtowała silny charakter psów tej rasy.

Iris i Tac
Przez wiele lat rasa ta pozostawała w cieniu innych znanych psów, a pierwsze rzeczywiście wiarygodne notatki o niej pochodzą dopiero z początku XX wieku. Takie psy jak Cuco (urodzony w 1915 roku), Pasto (urodzony w 1922 r) czy Milan (urodzony w 1924 roku) uchodzą za pierwszych przedstawicieli rasy i była jako pierwsze wpisane do ksiąg rodowodowych hiszpańskiego towarzystwa kynologicznego Real Sociedad Central Canina. Jednak za założycieli nowej linii - a w praktyce nowej rasy, wyrównanej pod względem wyglądu i charakteru - uchodzi syna Milana imieniem Tac i suka zwana Iris. To na ich podstawie opracowano pierwszy wzorzec rasy, opublikowany w 1929 roku.

Rosnąca popularność
Pierwszy klub rasy - zrzeszenie przyjaciół Gos d'Atura Catalá - założono dopiero w 1981 roku, ale od pierwszych dni czyni on wiele dla popularyzacji 'swojej' rasy. Co roku organizowane są w Hiszpanii wystawy specjalistyczne i klubowe, z mnóstwem nagród i konkursów, na których psy tej rasy mogą przedstawić się szerszej publiczności. Hodowcy cieszą się zwłaszcza, że pomału psy te zaczynają przebijać się także i poza swa ojczyzną, zwłaszcza we Francji i we Włoszech.

Dobry stróż
Jedyny feler tej rasy to fakt, że perro de pastor Catalán jest dość niechętny obcym i zdecydowanie wobec nich nieufny. Można to rzecz jasna zrozumieć, gdy przypomnieć sobie, ze przez setki lat był w zasadzie jedynym mieszkańcem rzadko zasiedlonych hiszpańskich gór. Jego wrodzona rezerwa wobec obcych czyni zeń doskonałego stróża. Jak większość dawnych psów pasterskich najbardziej w świecie nie znosi traktowania go jak zabawki, nie powierzania mu jakichkolwiek zajęć i zmuszania go do męczącego i przykrego nieróbstwa.

Pies i dziecko
Owczarek kataloński będzie najwspanialszym przyjacielem waszego dziecka. Nie tylko ze względu na swe nieduże rozmiary i sierść, która wygląda jak stworzona do głaskania, ale przede wszystkim z powodu swego zrównoważonego i łagodnego charakteru będzie idealnym towarzyszem zabaw. Na dodatek doskonale zadba o bezpieczeństwo powierzonych mu maluchów - bądź co bądź mamy do czynienia z zawodowcem! Na spacerach upilnuje, by dzieciaki się nie rozbiegły na wszystkie strony, w domu zaś doskonale wyczuje, kiedy pojawi się jakieś niebezpieczeństwo.

Należy:

Linienie
Owczarek kataloński linieje zupełnie inaczej niż wszystkie znane rasy: najpierw traci włos na przedniej części ciała, a dopiero potem gubi włos na zadzie i grzbiecie. Jak można się domyśleć, w czasie linienia nie wygląda specjalnie atrakcyjnie, a często robi wrażenie dotkniętego chorobą... Na szczęście sama wymiana włosa nie trwa zbyt długo, i wkrótce odrasta nowa sierść. Owczarkowi ten niecodzienny wygląd nie przeszkadza, a specjalne fryzowanie czy strzyżenie po prostu nie jest w jego stylu!

Pielęgnacja
Owczarek kataloński jest wyjątkowo łatwy w pielęgnacji. Wystarczy przeszczotkować go raz dziennie kilkoma intensywnymi ruchami i już po kłopocie! U psów mieszkających przez okrągły rok na dworze sierść jest twardsza i grubsza, toteż pies miejski wymaga nieco więcej troski o włos niż jego pracujący krewniak. Pamiętać także trzeba o czyszczeniu oczu i przede wszystkim uszu oraz o regularnym przeglądaniu sierści w poszukiwaniu pasożytów - w gęstym włosie Gos d'Atura pchły i kleszcze czują się doskonale!

Obrońca
Jeśli owczarek kataloński uznaje, że jego właścicielowi coś grozi, zaczyna przeciągle warczeć lub nawet szczekać. Zachowania te są najzupełniej naturalne o psów pasterskich, gdyż wynikają z jego wrodzonego instynktu obrończego i są nieuchronne. Co prawda rzadko przychodzi mu się dziś spotkać z wilkiem, dawniej wrogiem numer jeden i stada, i pasterza, ale owczarek do dziś zachował swą skłonność do obrony. Gos d'Atura akceptuje bez wahania jedynie swego pana i jego najbliższą rodzinę, którym jest oddany calkowicie i bez reszty.