Owczarek pirenejski długowłosy

Wzrost: Psy od 40 cm do 48 cm, suki od 38 cm do 46 cm. Dopuszczalna tolerancja 2 cm ponad wzrost maksymalny w przypadku osobników doskonałych w typie.

Głowa: Czaszka umiarkowanie rozwinięta, prawie płaska z nieznacznie zaznaczoną bruzdą czołową, harmonijnie zaokrąglona po bokach, z lekko zaznaczonym guzem potylicznym.
W części przedniej opada łagodnie w kierunku kufy, a stop nie jest znaczny. Głowa jest generalnie kształtu trójkątnego i przypomina głowę niedźwiedzia brunatnego.

Oczy: Powieki o czarnych oprawie, niezależnie od umaszczenia, otaczające pełne wyrazu, szeroko otwarte oczy ciemnobrązowego koloru. Oczy nie mogą być ani wyłupiaste, ani też zbyt głęboko osadzone. Zez rozbieżny lub oczy z plamkami w różnych kolorach są dopuszczalne u arlekinów lub u psów maści popielato-szarej, u których są one zazwyczaj typowe.

Zęby:: Kły mocne, uzębienie kompletne. Zęby szczęki górnej pokrywają zęby żuchwy, j pozostając z nimi w kontakcie. Dopuszczalny jest zgryz cęgowy.

Uszy: Dość krótkie, umiarkowanie szerokie u nasady, osadzone na szczycie czaszki niezbyt blisko siebie, ani też niezbyt szeroko osadzone po bokach głowy. Zazwyczaj kopiowane, lecz uszu nie przycinanych (o ile są prawidłowo osadzone) nie uważa się za wadę. Przy pozostałych cechach równorzędnych preferowane są uszy kopiowane oraz poprawnie noszone. Dolna część ucha naturalnego musi być postawiona i ruchliwa. W przypadku idealnym górna jedna trzecia lub górna połowa ucha musi opadać do przodu lub na bok w sposób symetryczny dla obydwu uszu.

Szyja:Raczej długa, dość umięśniona, dobrze osadzona w łopatkach.

Łopatki: Dość długie, umiarkowanie nachylone, koniec łopatki wyraźnie wystający na tle linii wierzchniej.

Korpus: Smukła budowa kostna. Grzbiet dość długi, lecz dobrze podtrzymywany; lędźwia krótkie i lekko wysklepione. (Wydaje się, że bardziej niż w rzeczywistości, gdyż włos jest zwykle gęstsza z tyłu i na zadzie.) Zad raczej krótki i dość opadający, jedynie lekko opuszczony w dół, żebra lekko zaokrąglone. Klatka (w części dolnej) umiarkowanie rozwinięta, schodząca w dół do poziomu łokci, rzadko niżej.

Ogon:Obficie owłosiony, z wydatnym piórem, niezbyt długi, osadzony raczej nisko, haczykowato wygięty na końcu. Gdy pies czuwa ogon nie może podnieść się ponad linię grzbietu. Wiele osobników ma ogony kopiowane. Niektóre mają ogony naturalnie szczątkowe, które nigdy nie były kopiowane.

Łapy: Smukłe, dość płaskie, o zaakcentowanym owalnym kształcie. Poduszki ciemne. Pazury małe, twarde oraz pokryte włosem wchodzącym pod stopę i pomiędzy palce.

Skóra: Cienka, często znakowana w ciemne pasemka niezależnie od barwy szaty.

Włos:Włos długi lub półdługi, lecz zawsze gęsty, prawie płaski lub lekko falisty, grubszy i bardziej wełnisty na zadzie i na udach; rodzaj włosa można określić jako pośredni pomiędzy włosem kozim, a wełną owczą. Na kufie krótszy włos wąsów, brody, po bokach kufy oraz na policzkach kładzie się (jest zmierzwiony) od przodu ku tyłowi. Oczy muszą być widoczne i nie zakryte włosem.
Wady: Włos zbyt obfity na głowie, szczególnie gdy zakrywa on oczy oraz na kufie gdy wygląda on jak wąsy u gryfona. Zły struktura włosa. Włos lokowaty lub kędzierzawy.

Maść: Mniej lub bardziej ciemno płowa z domieszką włosów czarnych oraz czasami z odrobiną włosów białych na klatce i na stopach; mniej lub bardziej jasno szara, często z bielą pojawiającą się na głowie, klatce i na stopach; arlekin w zróżnicowanych odcieniach.
Maść czarna oraz czarna z białymi znakami nie występuje powszechnie. Preferowana jest szata jednolita kolorystycznie.